życie to okres przemijania , wszystko się zaczyna ale do czasu . Na chwilę spuścimy wzrok i jakby za dotknięciem różdżki wszystko znika .Kolegowałam się z kimś bardzo , nasza znajomość przewraca się w przyjaźń i wtedy gdy oboje myślimy że tak będzie najlepiej i w tym stanie jest super , wtedy nie spodziewanie w nasze życia wkrada się fortuna-kapryśna bogini losu . Z tąd ni z owąd zaczynamy iść ku sobie , czuć więcej i więcej. Dopieszczamy naszą znajomość czułościami. Lecz to jest za mało , w momencie gdy do dwóch osób wkrada się jeszcze jedna , wtedy wszystko zaczyna się sypać , kontakt przemija i jesteśmy dla siebie znajomymi , którzy nie widzieli się ok. pół roku . Wszystko się tak szybko skończyło , mogę powiedzieć że szybciej się skończylo niż cokolwiek więcej zaczęło się dziać .

Podsumowując na okres dzisiejszy samotność jest dla mnie najlepszym drogowskazem . Niewiem również czy nie zakończyć pisac bloga.?